Ensemble Mendelssohn

Het Ensemble Mendelssohn, opgericht in 2002, richt zich op de rijke, maar vaak nog onontgonnen literatuur van strijkkwintetten en -sextetten, met of zonder piano, en werkt daarbij samen met gastmusici aan een uitgebreid repertoire.

In bijna twintig jaar tijd hebben ze maar liefst 70 kwintetten en sextetten uitgevoerd, evenals enkele septetten.

Een belangrijk onderdeel van de activiteiten van het Ensemble Mendelssohn is ook de ontwikkeling van het repertoire voor kwintetten en sextetten met gerenommeerde componisten of componisten van de nieuwe generatie, om deze vormen van kamermuziek in de hedendaagse muziek te promoten.

Dit leidde tot wereldpremières en opdrachtwerken speciaal geschreven voor kwintetten en sextetten van componisten als Jean-Pierre Deleuze, Stéphane Orlando, Hajime Fukagawa, Anna Segal, Ola Gjeilo, Michel Lysight, Guillaume Auvray, Jacqueline Fontyn, Hao-Fu Zhang, Claude Ledoux, Jan Freidlin etc.

De afgelopen jaren heeft het Ensemble Mendelssohn opgetreden in België, Frankrijk, Nederland, Turkije, Cyprus en Japan, in zalen als Kobe Uhara Hall, Nara Akishino Ongakudo Hall, Tokyo Nippori Sunny Hall, Yokohama Lilis Hall, in Istanbul Kadıköy Süreyya Series en Albert Long Hall, Izmir Adnan Saygun, Festival de l’Eté Mosan, Festival Mozart, Festival Loop, Festival Musicorum, Concerts de Midi de Luik, Théâtre Royal de Liège, Palais des Beaux-Arts de Charleroi, Flagey in Brussel, de concertzaal van het Koninklijk Conservatorium en het Théâtre Royal du Parc, enz.

Na de release van een live-cd met Tsjaikovski’s “Souvenir de Florence”, Dvořáks eerste pianokwintet en Lysights “3 Croquis” voor strijkkwintet (wereldpremière), keerde Ensemble Mendelssohn onlangs terug naar de opnamestudio met een cd gewijd aan nieuwe werken van de Israëlische componiste Anna Segal (uitgegeven door Harp&Co), evenals een cd gewijd aan werken van Michel Lysight, beide met harp en klarinet.

Toekomstige projecten omvatten het ontsluiten van een onbekend aspect van het repertoire voor strijkkwintetten en twee altviolen van Beethoven, inclusief een complete cyclus van historische transcripties. Een ander project rond het concept van het geheugen zal de creatie van verschillende nieuwe werken voor pianokwintetten omvatten, naast de aanstaande compositie van het pianokwintet van Victor Kissine.

www.ensemble-mendelssohn.com

Het Ensemble Mendelssohn brengt werk van twee van de grootste componisten aller tijden: Beethoven en Mozart.

Ludwig van Beethoven (1770–1827)  staat precies op de grens van twee grote stromingen: het classicisme en de romantiek. Hij wordt beschouwd als een van de grootste componisten aller tijden en hij is tot op de huidige dag uiterst populair.

Wie zich graag wil verdiepen in deze fantastische componist kan terecht bij Jan Caeyers – musicoloog, dirigent en docent aan de KULeuven – die een monumentale biografie over Beethoven schreef. Het is het verhaal van een kunstenaarscarrière: het beschrijft Beethovens ontwikkeling als componist en de muziekwereld in zijn tijd: een geniaal componist, maar gaat ook een uiterst gecompliceerde en getourmenteerde persoonlijkheid. De feiten uit het leven van Beethoven, zijn sombere jeugd, zijn sterk wisselende stemmingen, zijn verlangens, zijn relaties en conflicten met familie en vrienden, zijn verhouding met de onsterfelijke geliefde, het drama van zijn doofheid worden verbonden met zijn werk. Waar Beethoven start vanuit de taal van Mozart en Haydn, wordt zijn muziek met de jaren complexer en eigenzinniger.

Achtste symfonie, opus 93.

Hoewel de Achtste Symfonie oorspronkelijk voor een volledig orkest is geschreven, was het in de 19e eeuw heel gebruikelijk om populaire orkestwerken te arrangeren voor kleinere kamermuziekbezettingen. Zo konden muziekliefhebbers de stukken thuis (of in kleinere zalen) spelen en beluisteren. Destijds bracht Beethovens eigen Weense uitgever, S.A. Steiner, officiële arrangementen uit van Beethovens symfonieën (waaronder de Zevende en de Achtste) voor strijkkwintet. Dit arrangement gebruikt de klassieke bezetting van twee violen, twee altviolen en één cello.

Omdat de Achtste Symfonie van zichzelf al relatief compact, energiek en soms bijna “kamermuzikaal” van opzet is (met veel humor en ritmische spelletjes), leent het werk zich verrassend goed voor een strijkkwintet. De intieme bezetting legt de focus heel mooi op de verfijnde stemvoering en de dynamiek tussen de instrumenten.

Wolfgang Amadeus Mozart was het absolute popster-rockgenie van de 18e eeuw. Hij schreef zijn eerste symfonie op zijn achtste, componeerde in 35 jaar tijd meer dan 600 meesterwerken en vormt samen met Joseph Haydn en Ludwig van Beethoven het absolute fundament van de Wener Klassieken.

Waar barokmuziek vaak complex en streng gestructureerd was, bracht Mozart meeslepende melodie, drama en emotie naar de voorgrond. Hij veranderde de muziekgeschiedenis op verschillende manieren. Mozart vond genres zoals de symfonie, het strijkkwartet en de sonate niet uit, maar tilde ze naar een ongekend niveau van harmonie, balans en symmetrie. Hij maakte van het pianoconcert een meeslepend ‘gesprek’ tussen de solist en het orkest. Ook in het opera-genre verlegde hij de grenzen:  hij gaf zijn personages échte menselijke emoties, twijfels en humor, zoals in Le Nozze di Figaro en Don Giovanni. Zijn latere werken — vol donkere harmonieën en drama, zoals het Requiem en Symfonie nr. 40 — plaveiden rechtstreeks de weg voor de emotionele, stormachtige Romantiek van Beethoven en latere generaties.

Strijkkwintet in D groot, KV 593

Het strijkkwintet in D groot, KV 593 van Wolfgang Amadeus Mozart, vaak verward met een strijkkwartet, werd geschreven in december 1790 in Wenen, vlak voor het einde van zijn leven. Het is een van zijn laatste kamermuziekwerken en vertoont kenmerken die vooruitlopen op de Romantiek.

Het gaat om een strijkkwintet voor twee violen, twee altviolen en een cello en werd pas in 1793, na de dood van Mozart (die stierf in december 1791), gepubliceerd.

Het kwintet wordt gekenmerkt door een rijke contrapuntische structuur, onverwachte motiefherhalingen en een intieme, soms expressieve klanktaal.

Dit werk, samen met KV 614, wordt beschouwd als één van de hoogtepunten van Mozarts kamermuziek voor vijf strijkers.