
Oorspronkelijk was de hoorn een roepinstrument in de open lucht: voor de jacht, op het slagveld, als signaal in de verte. Dat hoor je vandaag nog steeds in de typische “natuurlijke” roepen en echo’s die de componisten graag schrijven. Tegelijk is de moderne hoorn een uiterst verfijnd klassiek instrument, met een enorm bereik en een warme, menselijke toon die moeiteloos tussen fluisterzacht en glorieus stralend schakelt.
Componisten als Schumann en Nielsen vertrouwden de hoorn hun meest innige, persoonlijke bladzijden toe. In dit programma klinkt die lyrische kant bijvoorbeeld in Schumanns Romanze uit het Konzertstück voor vier hoorns en in Nielsens Canto serioso, een kort maar intens poëtisch stuk dat oorspronkelijk als examenwerk voor hoorn ontstond.
Korpus Kwartet en Orane Bargain
Korpus Kwartet verenigt vier jonge hoornisten uit verschillende Belgische conservatoria, die er hun missie van maken om de hoorn in al zijn gedaanten te laten spreken. Ze zoeken bewust naar verrassende programma’s, nieuwe invalshoeken en meeslepende arrangementen, zodat je het instrument niet alleen hoort, maar ook “beleeft”.
Soliste Orane Bargain vult dit kwartet aan met een extra solostem, zodat er soms een bijna orkestrale klank ontstaat, soms een intiem gesprek tussen vijf stemmen. In zo’n bezetting hoor je kleuren en combinaties die in een traditioneel orkest gemakkelijk aan je voorbijgaan: van breed waaierende akkoorden tot haast kamermuzikale fluisterdialogen.
Een programma vol contrasten
Dit uur muziek zet de veelzijdigheid van de hoorn volledig in het licht.
- Fétis’ Quintette opent de avond in de sfeer van de 19de eeuw, met elegante melodieën en heldere harmonieën die de klassieke, “adellijke” hoorn tonen.
- Schumanns Romanze uit het Konzertstück voor vier hoorns is pure romantiek: brede frasen, weemoedige zuchten, een zanglijn die rechtstreeks naar het hart gaat.
- Nielsen’s Canto serioso is een korte maar intense meditatie, waarin de hoorn eerder als nadenkende, zoekende stem klinkt dan als heroïsch orkestinstrument.
Naast die romantische kern staan verrassende en eigentijdse werken die het instrument in een ander licht plaatsen. Douglas Hills Shared Reflections laat vier hoorns als het ware in een spiegelzaal met klanken wandelen: echo’s, vragen en antwoorden, subtiele verschuivingen in kleur. Pascal Prousts Le crépuscule schetst een avondstemming, waarin de hoorn langzaam van helder naar donker kleurt, alsof het licht in de klank zelf dooft.
Messiaen, Sjostakovitsj en Bach op hoorn
Drie grote namen uit de muziekgeschiedenis krijgen in dit programma een verrassende hoornjas aangemeten.
- Olivier Messiaens L’Ascension, in de hoornbewerking van Guillaume Michiels, is een meditatief hoogtepunt. De delen Transports de joie, Alléluia sereins en La Majesté du Christ laten de hoorn opstijgen van ingetogen gebed tot jubelende vreugde: hier wordt de hoorn bijna een orgel van adem en metaal.
- Dmitri Sjostakovitsj’ Scherzo uit de Tiende symfonie krijgt in de versie voor hoorns een extra scherpe rand: de korte motieven, de ritmische drive en de ironische energie werken des te directer wanneer ze door vier hoorns worden “uitgeschreeuwd”.
- En dan is er Bach: de Fuga in C groot, BWV 545, oorspronkelijk voor orgel, in een gloedvolle hoorntranscriptie. De polyfonie die we kennen van toetsen en pijpen wordt hier gedragen door adem en lippen; elke stem in de fuga krijgt zijn eigen kleur, waardoor je Bachs architectuur bijna tastbaar door de ruimte hoort bewegen.
Waarom u dit niet mag missen
In één compact uur krijgt u een panoramisch beeld van wat de hoorn vandaag kan zijn: signaal en gebed, roep in het woud en zachte vertrouwensstem, glansrijk koper en fluwelen lyriek. De combinatie van vier jonge topblazers, een expressieve soliste en een programma dat reikt van Bach tot Messiaen en Hill maakt van dit concert een unieke gelegenheid om de hoorn van heel dichtbij te leren kennen.
Wie denkt dat hij de hoorn “wel kent” uit het orkest, zal hier ontdekken hoeveel nuance verscholen zit achter die ene glanzende bocht koper. En wie het instrument pas leert kennen, loopt het risico er voorgoed voor te vallen.

